Wake Up Kitty

Opinion: #Calimero en het #Calimerocomplex Het Calimerocomplex is niet echt. Het is het GEVOEL van personen, organisaties of landen #tekortgedaan of niet serieus genomen te worden, ook wel het #Calimero-gevoel, het #Calimero-effect en het #Calimero-syndroom genoemd. Let op het gaat hier om een gevoel en dat hoeft niet op waarheid te berusten. Blind zijn voor de waarheid, alleen met jezelf bezig zijn en iets vanuit eigen (verwrongen) perspectief bekijken, lange tenen en overal het negatieve van inzien zijn mede kenmerken die dit gevoel in de hand spelen. Over het Calimerocomplex horen wij niet veel meer. Calimero is niet meer echt van deze tijd. Tegenwoordig is alles discriminatie wat de klok slaat. Wie is Calimero? Hoe komt het dat juist zijn naam gebruikt wordt voor dit complex?  Calimero is bedacht/getekend door de broers Pagot en kwam in 1963 tot leven. In eerste instantie in een wasmiddel reclame. Hij was een vies kuiken dat schoongewassen zou worden ...

Stories: Vies zaakje - 7 Dit #turbosprookje telt 140 woorden en is deel 7 van een ijskoud #verhaal over #trollen... samen vormen de delen een #sprookje van #walnoottotwasknijper. Hij zat vastgebonden aan een boom. Soms vonkte er een vlammetje op. Zij was moe, sloot haar ogen. Zij zou wat bloemkoolpuree eten, een slok ijsthee drinken. Een uurtje pauze, dan verdergaan. Trollenland. Nog 30 minuten... even vroeg zij zich af wat er met de kabouter was gebeurd.  Haar gedachten werden onderbroken door gezang van een vies kereltje. Hij liep aan haar voorbij, verdween in de mijn. Zij greep haar tas en maakte de ongewenste gast vrij.  "Tijd om te gaan", zei zij. "Mocht je overwegen mij te volgen, dan is het verstandig hieraan te denken", ze gaf hem een schop onder zijn hol, hij vloog de lucht door en landde even verderop op zijn buik. Hij vlamde op. Interessant.  Even dacht zij dat hij veranderde, toen draaide zij zich om, verdween in de mijn op...

Stories: Vies zaakje - 8 (140w) Het #trollen #turboverhaal gaat verder, tenslotte is #Trollenland nog niet bereikt in #140woorden. Zij was aangenaam verrast. De mijn was warm. Er brandde zelfs licht in de duisternis. Zij hoorde zingen, geen hoogdravende tekst, maar in ieder geval wist zij waar de dwerg uithing. "Volk", riep zij, "ik zoek de weg naar Trollenland!" De dwerg staakte zijn gezang, bekeek haar peinzend en zei: "Waarom denk jij dat ik dat weet?" Voordat zij kon antwoorden veranderde hij in een reusachtige... trol, zakte weg in de grond totdat alleen zijn hoofd er nog uit stak.  Zij liet zich niet bang maken. "De weg", riep zij, "waar is de weg naar Trollenland?" Langzaam deed de mega trol zijn mond open. Vol afschuw staarde zij naar de slijmslierten tussen de groen-bruine tanden. "Neem de weg", fluisterde een stem. Zij aarzelde even, nam een sprint en  dook er vol in. Op dat mo...

Het huis van de buren - Tussen twee vuren De buurvrouw is er weer nu met de eerder uit huis getrapte pleegzoon die aan de cocaïne enz zit, maar wel een goede baan heeft dankzij de buurman. Hij is betrapt tijdens het rijden en stond uitgemeten in het nieuws. Dat nieuws heb ik niet gelezen, het interesseert mij niet.  De buurvrouw zou een relatie met hem hebben, maar ook dat interesseert mij niet. Boeiend vind ik het wel hoe zij hem er uit trapt, vervolgens de buurman en dan pleegzoon weer binnen haalt. Nu heeft zij weer een auto ter beschikking en elke maand een paar honderd euro extra, plus gratis snuiven, roken enz. Waarom trapt die jongen daar in? Ik ben niet zo handig, vies eerlijk, dus het enige wat ik gratis krijg is: de kous op de kop, een grote bek en de mens' afschuw en weerzin geuit aan mijn adres. "Is er geen post", vraagt de buurvrouw. Nee, die is er niet. Dit los van het feit dat zij zei dat ik niet op haar huis hoefde te passen, ik geen ...

Ik ben nu al een chaoot als het gaat om bijvoorbeeld mijn auto terug te vinden op een parkeerplaats. Vaak ben ik de weg ook kwijt als ik op weg naar huis ga. Je zou toch denken dat deze weg naar huis blindelings gelopen of gereden moet worden, blijkbaar ben ik niet zo honkvast of mis ik het thuisgevoel? "Thuis" kan ik in ieder geval niet van veraf ruiken. Ook vreemd is dat ik de weg wel kan vinden half Europa door, ook al ben ik daar nog nooit geweest. Als ik zwerf dan ben ik de weg zelden kwijt. Soms vraag ik mij af wat er gebeurt als ik Alzheimer krijg (of de gekke koeienziekte). Ook dan ben ik de weg kwijt, al is het in een andere zin. Het lijkt mij ronduit afschuwelijk terug te moeten gaan in de tijd en dan bijvoorbeeld een nare periode weer te moeten doorleven of daar zelfs in te blijven steken. Ik geloof er namelijk niet in, dat oud zeer uit het verleden dmv therapie of wat voor hulp dan ook echt vergeten kan worden. Echt vergeten doet de mens namelijk niet, het...