Posts

Showing posts with the label walnoottotwasknijper

#turbosprookje Vies zaakje deel 16, het einde

Image
Stories: Vies zaakje - 16 (einde) Eric vertrok met 2 #trollen van ca. 1 meter groot in zijn #Magirus-Deutz naar #Lapland. Hij overleed in de ochtend van 5 december. Stories: Vies zaakje - 15 Wat er eerder gebeurde... Lees meer Zij voelde Erics pink om haar pink haken. Meer dan dat zat er niet in, dat was Erics "goed vasthouden" en zijn groet. Zij glimlachte even. Daar stonden zij, grote en kleine wezens. De schijtkabouter klampte zich met snottebel aan haar vast. De heks opende het doosje, er kwam een fel licht uit. De heks en anderen spraken woorden die zij niet verstond. De steen werd in het doosje gelegd. Zij sloot haar ogen, hoorde zingen, voelde warmte en rook zilte lucht.  Het werd doodstil.  "Doe je ogen open", zei de heks. "Welkom in Trollenland, je huis wacht op je." "Eric", riep zij, "Eric, waar ben je?" Eric was er niet, hij was verdwenen of... "Zijn tijd is...

#vervolg #turboverhaal: Vies zaakje - deel 10

Image
Stories: Vies zaakje - 10 Het #sprookje van #walnoottotwasknijper gaat door en felt #140woorden. Eindelijk in #Trollenland met #kabouter en #hondensleevervoer... Het vervoer was zo gevonden. Zodra zij de kabouter een paar walnoten gegeven had en brood met pindakaas en sambal, stond er een hondenslee voor hun neus.  "Er zit geen bestuurder in", zei zij, "is dat wel vertrouwd?"  De kabouter zat al. "Ze weten de weg", riep hij.  Zij staarde naar zijn neus. Er hing een grote snottebel, het leek wel een ijspegel. Zij sprong in de slee, zat nog maar net of deze ging er vandoor. Het was warm onder de huiden.  Toen zij haar ogen opende stond Eric er. Niets veranderd.  "Ik zie dat je iemand bij je hebt". Hij knikte naar de half versteende kabouter met een ijspegel aan zijn neus. "Je weet dat hij hier niet kan overleven?"  Zij knikte. "Hij is ongewenst en hardnekkig. Luistert slecht. Warme thee zou er tro...

Stories: Vies zaakje - 9

Image
Stories: Vies zaakje - 9 Het #sprookje van #walnoottotwasknijper gaat verder... het blijft een vies #verhaal, al is "Trollenland nu in zicht. Half hangend in de slijmslierten, voelde zij hoe zij naar binnen werd gezogen en iets haar hand vasthield. Was dit de kortste weg? De grond onder haar voeten werd glibberig als ijs. Zij opende haar ogen. Alles om haar heen was blauw, glom en spiegelde. Toen zij omlaag keek zag zij de kabouter, hij klampte zich aan haar hand vast. "Oeps", zei hij, "ik ook hier. Ik kon je niet alleen laten." "Zo begaan ben je anders niet",  zei zij. "Waar hing jij al die tijd uit?" Zij veegde een slijmsliert uit haar gezicht.  "Heb je mij gemist? Lekker laten zitten", zei hij, "het houdt je warm. Mooi blauw is niet lelijk, welkom in Trollenland, op naar Eric", zei hij opgewekt. "Iets eten zou niet gek zijn. Heb jij nog walnoten of een boterham met pindakaas? Zoeke...

Het #verhaal gaat verder! - Vies zaakje - 7

Image
Stories: Vies zaakje - 7 Dit #turbosprookje telt 140 woorden en is deel 7 van een ijskoud #verhaal over #trollen... samen vormen de delen een #sprookje van #walnoottotwasknijper. Hij zat vastgebonden aan een boom. Soms vonkte er een vlammetje op. Zij was moe, sloot haar ogen. Zij zou wat bloemkoolpuree eten, een slok ijsthee drinken. Een uurtje pauze, dan verdergaan. Trollenland. Nog 30 minuten... even vroeg zij zich af wat er met de kabouter was gebeurd.  Haar gedachten werden onderbroken door gezang van een vies kereltje. Hij liep aan haar voorbij, verdween in de mijn. Zij greep haar tas en maakte de ongewenste gast vrij.  "Tijd om te gaan", zei zij. "Mocht je overwegen mij te volgen, dan is het verstandig hieraan te denken", ze gaf hem een schop onder zijn hol, hij vloog de lucht door en landde even verderop op zijn buik. Hij vlamde op. Interessant.  Even dacht zij dat hij veranderde, toen draaide zij zich om, verdween in de mijn op...

Goudlokje, van oude, boze vrouw naar lief, klein meisje

Image
Stories: Goudlokje en de 3 beren Het minst zeggende sprookje, dat over niets gaat, opnieuw verhaald. Nu mét verhaallijn. Ook dit is een #sprookjevanwalnoottotwasknijper   Er was eens een meisje met blond haar. Omdat iedereen donker haar had, werd zij goudlokje genoemd. Goudlokje speelde meestal alleen. Zij had geen broertjes en zusjes en ook geen vrienden. Papa en mama hadden nooit tijd. Zij speelde met haar fiets op het pleintje of met haar pop die zij van een oude afwasborstel en wasknijpers had gemaakt. Elke vlieg vond zij interessant en de zomer bracht zij vaak door in het bos. Haar pop bengelde dan aan een haak aan haar ceintuur als zij de vlinders achterna ging.  Op een morgen was Goudlokje al vroeg op pad. Zij had een eekhoorntje een walnoot zien pakken en was benieuwd waar het diertje heen ging. Al snel was zij het uit het oog verloren en de weg kwijt.  Al dolende kwam zij bij een huisje terecht. Zou daar een boze heks wonen, vroeg Goudlokje zich a...