Posts

Showing posts with the label trollen

#vrijschrijven #Reinaert de Vos (#rijm)

Image
Stories: Reinaert de Vos (Reintje) - korte versie Reinaert de Vos ook wel bekend als Rein,  Woont met zijn kroost en vrouw Willemijn,  in zijn Vossenburcht onder de haag, daar vertoeft hij graag.  In koning Nobels dag heeft hij geen zin.  Hij blijft liever bij zijn gezin,  Want de andere dieren zien hem het liefst gevangen,  om hem zo snel mogelijk op te hangen.  Reintje is namelijk geen vega dier  en eet kippen voor zijn plezier.  De wolf, beer, kat en de hond,  vinden dat erg en ongezond.  Al eten zij zelf ook vlees alle dagen  en schromen niet om Reintje te vragen,  zijn zij eeuwig dankbaar als hij dat geeft,  zo'n vette hap die nog steeds leeft.  En dan zijn zij gulzig en willen niet delen,  worden steeds betrapt bij het stelen, en Reintje niet en dat is wat steekt  en waarom iedereen zich nu wreekt.  De das, een neef van Rein de ...

Het #turboverhaal over #trollen - Vies zaakje deel 11

Image
Stories: #Vies-zaakje - 11 (#spreekwoordenverhaal) Eric heeft haar niet voor niets laten komen. Dit #spreekwoordenverhaal is ook een #turbosprookje van #140woorden en een #sprookje van #walnoottotwasknijper. Na thee met koetjes en kalfjes was het de hoogste tijd voor een goed gesprek. Er moesten spijkers met koppen geslagen worden, er was genoeg water naar de zee gedragen, aldus Eric. Het prakje bloemkoolpuree had hij achter de kiezen. "Ik leg het loodje", zei hij, "mijn tijd zit er op, ik draag het stokje over aan jou". Zij was met stomheid geslagen, voelde zich niet echt geroepen over een stelletje ijstrollen te waken. Liever zou zij de fiets aan de haak hangen, alleen haar eigen boontjes doppen.  Eric hoorde haar denken. "De soep wordt nooit zo heet gegeten als hij wordt opgediend", zei hij," jij kunt het varkentje wassen, met hulp van de verloren zoon die een oogje in het zeil houdt en van alle markten thuis is". "...

#vervolg #turboverhaal: Vies zaakje - deel 10

Image
Stories: Vies zaakje - 10 Het #sprookje van #walnoottotwasknijper gaat door en felt #140woorden. Eindelijk in #Trollenland met #kabouter en #hondensleevervoer... Het vervoer was zo gevonden. Zodra zij de kabouter een paar walnoten gegeven had en brood met pindakaas en sambal, stond er een hondenslee voor hun neus.  "Er zit geen bestuurder in", zei zij, "is dat wel vertrouwd?"  De kabouter zat al. "Ze weten de weg", riep hij.  Zij staarde naar zijn neus. Er hing een grote snottebel, het leek wel een ijspegel. Zij sprong in de slee, zat nog maar net of deze ging er vandoor. Het was warm onder de huiden.  Toen zij haar ogen opende stond Eric er. Niets veranderd.  "Ik zie dat je iemand bij je hebt". Hij knikte naar de half versteende kabouter met een ijspegel aan zijn neus. "Je weet dat hij hier niet kan overleven?"  Zij knikte. "Hij is ongewenst en hardnekkig. Luistert slecht. Warme thee zou er tro...

Vies zaakje - 3... Op weg naar...

Image
Dit #turbosprookje gaat over #kabouters, de reis naar #Trollenland en... ach de rest moet een verrassing zijn. De brief en routebeschrijving waren duidelijk. Veel had zij niet nodig. Alleen haar rugzak, die stond altijd reisklaar compleet met zaklamp, waslijn, wasknijpers, contanten aan euro en EHBO-trommel. Snel had zij wat extraatjes ingepakt: Walnoten, pindakaas, roggebrood, het laatste stuk kaas uit de ijskast gegrist.  De eerste stop was over de 7 bergen... bij 7 dwergen die vermoedelijk nog met 6 waren. Volgens de instructies was er via de mijn van de dwergen een weg naar Trollenland. Dat scheelde een flink stuk rijden. Gaven de dwergen niet thuis dan was het op naar de volgende stop.   Er klonk een zacht gesnurk. Je kunt wel tevoorschijn komen, zei zij, als je je dan toch niet aan je woord houdt, dan kun je mij gezelschap houden. Zij porde in het stapeltje dekens naast zich. Een vurig gedaante vloog uit de dekens omhoog.  Stories: Vies zaakje -1...

Vies zaakje -1 door #wakeupkitty

Image
Een #turboverhaaltje over ijs en #trollen,  #wildpoepen en meer. Dit #korteverhaaltje telt 140 woorden. Met vieze kerels had zij niet zoveel op. Met deze helemaal niet, alleen de gedachte aan deed haar al walgen. Wees eerlijk wie schijt er nu wild en dan ook nog op de tuinkabouters van buren? "Neem mij niet kwalijk, maar wij hebben hulp nodig", zei een stem. "Het mens schijt inmiddels op iedereen!" Zij was niet verbaast, wist wie "het mens" was en wie sprak, het ondergescheten kaboutertje! Gelukkig schoongewassen. "Wij willen hem het land uithelpen", vervolgde hij, "ergens in een grote kattenbak dumpen..." "Ik dacht aan verdrinken in eigen mest of Transylvanië", zei zij, "maar wat als hij een schijt-vampier wordt?" "Je bent mij toch niet aan het trollen", zei het kereltje en barstte in lachen uit. Daarmee was het ijs gebroken, niet lang daarna het plan gesmeed. Gratis alcohol hielp. Twee weken la...