Wake Up Kitty

The little warrior went closer, bent forward, showed his neck. "Interesting", the snake said," I doubt the lizard shot at you and I have doubts too if  saving  you is a good thing to do. We already have plenty of liars around here." He thought it might be wiser to answer instead of keeping his mouth shut and think. The snake was able to read his mind and his thoughts were seldom friendly. "Sorry I lied about being shot", the warrior said," I tried to get into the lizard cave, but it was not as simple as I thought, I did not fit in. I got stuck, the splinter took me by surprise and after that the lizard did beat me out of it with a piece of wood. It did not really hurt, but the splinter does." "Well it is out of my hands," the snake said," as you see I have no hands of my own, I believe it is better to ask someone else to give you a hand. The lizard for example or the little monkey. If it stays in there you will seriously get...

(for the original English version see underneath the picture! This is my entry at a 5-minute-weekend-freewrite at #Steemit). Dit #turbosprookje over een #krijger en een #hagedis is een #vertaling van mijn Engelse versie op #Steemit, een #vrijschrijven van 5 minuten met 11 steekwoorden. De Engelse versie staat onder de Nederlandse. Ik ben een #mobieleblogger en op Steemit is dat heel normaal er zijn minstens 2 apps die het makkelijk maken.   Uit het niets kwam hij de kleine krijger. Hij probeerde in het hol van een hagedis te kruipen, maar het deed hem geen goed. Hoewel hij niet zo groot was paste hij er domweg niet in. Een splinter stak in zijn nek. Hij probeerde er wat kruiden op te doen, kauwde er ook op, maar het hielp niet echt. De hagedis, die zich dood verveelde, begon hem te slaan met een stuk hout en trapte hem in zijn maag. Een huis delen met een zogenaamde krijger was niet zijn idee van grappig zijn. Hij wilde een vrolijk huis, niet een da...

Stories: Vies zaakje - 7 Dit #turbosprookje telt 140 woorden en is deel 7 van een ijskoud #verhaal over #trollen... samen vormen de delen een #sprookje van #walnoottotwasknijper. Hij zat vastgebonden aan een boom. Soms vonkte er een vlammetje op. Zij was moe, sloot haar ogen. Zij zou wat bloemkoolpuree eten, een slok ijsthee drinken. Een uurtje pauze, dan verdergaan. Trollenland. Nog 30 minuten... even vroeg zij zich af wat er met de kabouter was gebeurd.  Haar gedachten werden onderbroken door gezang van een vies kereltje. Hij liep aan haar voorbij, verdween in de mijn. Zij greep haar tas en maakte de ongewenste gast vrij.  "Tijd om te gaan", zei zij. "Mocht je overwegen mij te volgen, dan is het verstandig hieraan te denken", ze gaf hem een schop onder zijn hol, hij vloog de lucht door en landde even verderop op zijn buik. Hij vlamde op. Interessant.  Even dacht zij dat hij veranderde, toen draaide zij zich om, verdween in de mijn op...

Help? Hear, hear! His horrible history! Huge hope he had. Here he hunted her. Hurried, hunting her himself. Hoped he had her. However, he hated her hat. He had hope. He hoped hard. He haunted her! Hungry hunted, hopefully hoped... He hadn't hope, Hope had him! This picture is a #pixabay.com pic. Note: I am a #mobilblogger I write all my content with my #smartphone. This #poem is at # WEKU and #wordpress as well. November 17, 2018

"I hate sweating", the Ice troll said, "I am melting. All that heat is unhealthy for me." He was hiding in my big shopping bag. I could only agree with him. I hate sweating too, same with the smelly people around me, standing way too close to me in this old bus. It is mainly why I hate busses too and I prefer to use my own car. Since we had to leave my car behind, there was no other way to take that troll back to where it belongs, belongs according to me. It did bother and annoyed me long enough, even fooled me by pretending it was a gnome! Well it did not turn out to be very helpful, on the contrary. I really had it with him, his jealousy and never ending so called love for me ruined my life. If it wouldn't be so pathetic (or someone else) I would have laughed out loud or even wrote a story about him. Now I was just mad. My car was set on fire thanks to a fake gnome in my trunk and it's "set-her-car-on-fire helper"! Hot, sweating o...

Charles' adventures are originally Dutch and have been translated. The parts are written in turn by EnriqueDutch and wakeupkitty (KittyWU). This part was written by Enrique Dutch. See for part 1  HERE  and part 2  HERE Tuesday morning As Charles woke up on Tuesday morning he thought about the disaster named Easter. He walked through the bathroom door. There it was, his yellow underpants with egg allover in the laundry basket. The overwhelming smell of rotten eggs mixed up with the aroma of his underpants turned his stomach up side down, made him gag and run to the toilet. At the same moment he arrived the gagging stopped. Where is the cat, he asked himself. Usually Magda was always in the hallway. Charles walked to his wardrobe for some clean underpants. His clothes and towels were sorted by colour. To his opinion it was his right to take a bath, after the mandatory Sundays, again. He pulled the closet door open and there she was. Magda tried, in vain, to hid...

What can I tell you about Charles? He is created, a daddy exactly with anxiety and more. Might be we all recognize something in him, might be he lives in a #dreamworld (or if it comes to him) scary world. A world he doesn't understand . My writing partner #EnriqueDutch and I decided to write about Charles' life in turn. He started part 1 of Charles' adventures before Easter 2017 , I wrote the next part. Simply started where his story did end. Charles' adventures are originally Dutch and been translated. A part of the stories of this series of 18 were entrees for #writingcontests as well. Each part is a #turbotale. The search for eggs "Great yellow colour", Charles thought. The cat glazed at him. Her eyes were yellow. "You stay" , Charles said, "you fit in to Easter." "You're wearing your underpants insid e out", the cat meowed. She looked at the yellow underpants with disgust. "Time to search for th...

Roodkapjes kant van het verhaal...eek herschreven "sprookje van walnoot tot wasknijper" Zij had haar ogen nog niet open of ze hoorde haar moeder al roepen dat zij moest komen. Bah, de eerste dag van de vakantie en gelijk alweer klusjes opknappen. En ja hoor het was weer zo ver. Weer mocht zij naar oma gaan. Lopen deze keer, want haar fiets had een slag in het wiel nadat zij door een ettertje met walnoot was bekogeld en van schrik tegen een lantarenpaal aan was geknald. Waarom is dat mens altijd ziek, mopperde zij. Al jaren slofte zij op en neer met een mandje met lekkers voor het zieke mens. Altijd hetzelfde, 5 flessen wijn en zelfgebakken koekjes. Waarom wijn en snoeperijen als je ziek bent? Alsof zij van een dronken oma minder last had. Met oma was het altijd wat. Zij woonde in het bos aan een dampende vijver. De geel groene walm die er uit omhoog kringelde zag zij altijd al van verre. Het stonk er en het was er doodstil. Geen vogel of vlieg durfde er in de buurt te...

To those who have a lack of time, love to read fairy tales, this turbo tale is for you (voor Nederlands  zie hier ). Seven. Seven goats. Left home alone. Seven times bad luck. Mom's gone such a shame. The house is a big mess. Who made the anonymous phonecall to CPS? There is not even a piece of bread. One goat locked in the clock like a dog. Mr. Wolf appears, mom gets home the seven are... gone. The poem above is called an e.d.i.t. The turbo tale is based on my fairy tale: "The wolf and the seven..." (there is only a Dutch versi on). Note:  Mr. Wolf is an employee for CPS, finds the goats home alone. Mama goat left (she is out, wants some me-time as well). Back home she f ound her house empty.